บาฮูบาลี 1
เปิดตำนานบาฮูบาลี
ข้าแด่ พระศิวะ !
บาปทั้งหลายที่ลูกได้กระทำมา
หากสามารถไถ่ถ่อนได้ด้วยความตาย จงมาเอาชีวิตลูกไปเถอะ
แต่เด็กคนนี้ควรมีชีวิตอยู่ต่อไป...
มีชีวิตอยู่มารดาที่เฝ้ารอคอยเขา...
เขาควรมีชีวิตอยู่ เพื่อขึ้นครองบัลลังก์ อาณาจักรมหิธมาตี
มหินทรา บาฮูบาลี ควรมีชิวิตต่อไป !
เด็กของข้า !
มัวรีรออยู่ทำไม เร็วเข้า เร็ว
เฮ้..ระวังด้วย
- เกิดอะไรขึ้น ? - ข้าไม่ทราบ, นายท่าน
ดูเครื่องประดับบนตัวเธอสิ
เธอต้องเป็นองค์หญิง หรือผู้สูงศักดิ์แน่ ๆ
เธอตายทั้งที่ชูมือขึ้น
นายท่าน
เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย ?
คนพวกนี้มานี่เพื่อฆ่าเธอแน่ ๆ
ดูเหมือนเธอยังโชคดีกว่าพวกเขา
นายท่าน
อุ๊ย..นั่นมีถ้ำนี่
เราไม่เคยรู้ว่ามีถ้ำที่นี่
ดูเหมือนถ้ำนี่ทอดทะลุไปยังยอดเขา
หรือว่าที่ผู้หญิงคนนั้น ชูเด็กไปยังยอดเขา
บางทีเธออาจต้องการให้พวกเรา นำเขากลับไปที่นั่น
พูดอะไรไม่เข้าท่า
เขาส่งทหารไล่ตามฆ่าทารกคนนี้
ความตายรอเขาอยู่....
- หากเจ้าส่งเขากลับไป - แต่ว่า..."ชางก้า"
เด็กคนนี้เป็นของข้า
ข้าไม่มีลูก...
องค์เทพวารี ส่งเด็กคนนี้มาให้ข้า
หากใครยุ่งเรื่องนี้ล่ะก็ ข้าจะเหยียบคอมันทุกคน จำไว้
รออะไรกันอยู่ ปิดปากถ้ำซะ
ศิวะ
เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ลูกแม่
อะไรอยู่บนโน้น ครับแม่
มีปีศาจอสูรกายอยู่บนยอดเขาโน้น
พวกมันชอบล่าเหยื่อ และชอบกินเนื้อเด็ก ๆ
แต่ข้าอยากขึ้นไปบนนั้น
อย่าได้พูดเช่นนี้อีก, ไป เราไปกันเถอะ
แม่บอกลูกกี่ครั้งแล้ว ว่าอย่าไปปืนป่ายบนนั้น
ทำไมเจ้าจึงไม่ฟัง
ลูกรักของแม่ ลูกจะไม่ทำอีกใช่มั๊ย รับปากแม่สิ
คราวนี้ดูเหมือนเขาจะทำสำเร็จ
ไม่มีทาง ดูสายน้ำบนภูเขาสิ
มันสูงลิบลิ่วไปถึงก้อนเมฆ
...กี่หนแล้วที่เขาตกลงมา จากระดับ 100 ฟิตน่ะ
เขาลื่นตกลงมาในระดับไม่เกิน 100 ฟิต ทุกครั้งเลย
ใช่ เขาปืนไม่สำเร็จ มาเป็นร้อยครั้งแล้วมั๊ง
ดูนั่นสิ เขาลื่นไถลลงมาอีกแล้ว
ศิวะ
แม่ของเจ้ากำลังขึ้นมาโน่น
ศิวะ, ศิวะ, ศิวะ...
สิบห้าครั้งแล้ว
เทน้ำอีก 101 ครั้ง คำสวดอ้อนวอนของเจ้า จึงจะได้ผล
ท่านผู้เฒ่า ถ้าข้าทำเช่นนั้นแล้ว ลูกข้าจะเชื่อฟังข้าหรือเปล่า
เขาจะหยุดปืนขึ้นยอดเขามั๊ย
แน่นอน นี่เป็นพิธีกรรมที่ขลังมาก
เทน้ำลงบนองค์พระศิวะ ด้วยหัวจิตหัวใจของเจ้า
องค์พระศิวะจะนำทางลูกของเจ้าเอง
ก็ได้ ท่านผู้เฒ่า.. โอม พระศิวะ
แม่ครับ, แม่ยังไม่แก่ใช่มั๊ย
ข้าจะไม่ช่วยแม่ หากแม่ยังเที่ยวเดิน วิ่งมากแบบนี้
- หลีกทางแม่น่ะ - แม่, ได้โปรดฟังข้าบ้างเถอะ
ทำไมต้องฟัง ลูกเคยฟังแม่บ้างหรือเปล่า
พ่อ, บอกแม่ให้หยุดทีเถอะ
- ชางก้า ? - ทำไม ?
- ดอกไม้อยู่ไหน ? - พ่อ, พ่อ
ปล่อยมือแม่นะ
ก็ได้ ให้ข้าทำในนามของแม่ ได้มั๊ย
ไม่ได้ ! พระศิวะจะไม่ยอมรับคำขอ
ผู้ใดที่บนบานไว้ ผู้นั้นต้องเป็นคนเทน้ำเอง
- โยคี, ทำเรื่องของท่านไปเถอะ - โอม พระศิวะ
- แม่ แม่ - เจ้าจะทำอะไรน่ะ ?
ให้ข้าอุ้มแม่เถอะ
แม่จะได้มีแรงเทน้ำให้พระศิวะ ดีมั๊ย
ไม่มีทาง ! องค์พระศิวะจะไม่ยอมรับคำขอ
ใครเป็นคนบนบาน คนนั้นต้องเทน้ำ
และเขาต้องเดินมาเทน้ำ
โยคี ท่านกับองค์ศิวะของท่าน วางแผนจะฆ่าแม่ข้าใช่มั๊ย
ข้าจะรู้ได้ยังไง ว่าองค์พระศิวะ สถิตย์อยู่ที่ไหน ?
โอม พระศิวะ
เอ้...ชางก้า !
รีบไปดูศิวะลูกของเจ้าสิ !
เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ ?
ศิวะ, หยุดนะ!
เจ้าจะตกนรกที่ดูหมิ่นพระศิวะเช่นนี้ ! ศิวะ แม่บอกให้หยุด!
ศิวะ
ศิวะ, เดี๋ยวก่อน..
"The celestial river agitatedly moving through His matted hair"
"which makes His head shine with those soft waves."
"And His forehead shining like a brilliant fire"
"and the crescent of moon which is an ornament to His head"
"makes my mind love Him each and every moment."
"Who is he and where he comes from?
"He brought with him eternal light spreading everywhere."
"His strong arms can turn the tide of history."
"River Bhagirathi, Lord Shiva head towards you."
"Look at this great irony."
"The consort of the sportive daughter of the mountain"
"whose mind rejoices at Her side long glances."
"With the stream of merciful look which removes hardships"
"Makes my mind take pleasure in Him"
"who wears the directions as apparel."
"With the lustrous gem"
"on the serpent's hood in His matted locks."
"He, who is with His bride whose face is decorated"
"by the melting of red saffron vermillion."
"And who wears on His shoulder the hide of the elephant"
"which was blind with ferociousness."
"Makes my mind happy and contented in Him"
"who is the leader of demons."
แม่!
ยิ่งกว่าน้ำเป็นพันไห สำหรับพระเจ้าของแม่
แบบนี้พระเจ้าของแม่จะได้อาบตลอดเวลาเลยล่ะ แม่มีความสุขมั๊ยแบบนี้ ?
ดี....
โยคี มันได้ผลเหมือนดังท่าน คาดการณ์ไว้จริง ๆ!
ลูกข้าเลิกแหงนมองไปยังยอดภูเขาตั้งแต่..
เจ้าอย่าดูหมิ่นอำนาจแห่งองค์พระศิวะ?
แต่ตอนนี้เขาเอาแต่นั่งจองหน้ากากไม้
ที่ลอยมาตกลงบนศิวลึงค์
ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก?
อำนาจแห่งพระองค์เป็นเรื่องลี้ลับ
พระองค์เท่านั้นที่รู้
ก็แค่สงสัยน่ะ
เพราะลูกข้าเป็นคนทำให้
ศิวลึงค์ไปแช่ในน้ำตลอดเวลา
ความตั้งใจของเขา ที่จะปืนไปถึงยอดเขา จะเป็นจริงหรือเปล่า
หรือความหวังของชางก้าที่ต้องการ
ให้เขาอยู่แต่ข้างล่างจะเป็นจริง?
จะสงสัยบ้าบออะไรนักหนา ลูกข้าทำในสิ่งที่เขาทำเพื่อข้า!
ความหวังของข้าจะเป็นจริง ใช่มั๊ยท่านโยคี?
พระศิวะทำให้สิ่งที่พระองค์ประสงค์ พระศิวะผู้ยิ่งใหญ่!
เขาพูดอะไรของเขา?
ศิวะ!
เจ้านั่งดูหน้ากากไม้นี่มานานแค่ไหนแล้ว?
มีคนอยู่ข้างบนโน่น
อาจจะมี แต่ว่าตอนนี้ แม่เจ้ากำลังโวยวาย ร้องหาเจ้าใหญ่แล้ว
- กลับไปบ้านกันเถอะ - ไปก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าจะตามไป
งั้นเราไปก่อนนะ
เจ้าเป็นใคร? ทำไมเจ้าจึงมาหาข้า?
"My heart is lost."
"Like a drop in the waves."
"I am the one whose eyes shine amidst the stars"
"I am the one who sings amidst the waterfalls"
"My voice echoes through streams, listen to me!"
"The persevering one, your bravery will take you forward."
"You leap higher and higher, firm and stable and determined."
"The persevering one, your bravery will take you forward."
"You leap higher and higher, firm and stable and determined."
"I breathe for you..."
"and only you"
"Come and let us live together."
"Let me tell you something, my love."
"I chose you as my soul mate."
"Whether I stumble and fall, with haste I will come."
"I am but a sudden gust of wind. I stop for no one."
"I will break free of every mountain in no time."
"He is strong and without an equal adversary who can fight."
"His anger will cause new fears in his foes."
"He is strong and without an equal adversary who can fight."
"His anger will cause new fears in his foes."
"You come out of blue with a gift of love."
"Drop a word and I swear"
"I will give up my life for you."
"Scaling peak impossible, his blood flows like a rivulet."
"His sturdy body, a weapon. Hail this hero of the world."
"Destructive in the air and sky can win with his roar of war."
"A ferocious warrior will become soft-hearted afterwards."
"Killer of fear. Ocean of wealth."
"Arduous struggle over, healing calm sets over him."
"Killer of fear. Ocean of wealth."
"Arduous struggle over, healing calm sets over him."
"Killer of fear. Ocean of wealth."
"Arduous struggle over, healing calm sets over him."
"The persevering one, your bravery will take you forward."
"You leap higher and higher, firm and stable and determined."
"The persevering one, your bravery will take you forward."
"You leap higher and higher, firm and stable and determined."
"The persevering one.."
"Hey, warrior. Come closer!"
"Hey, handsome. You are mine."
เฮ้ !
เฮ้ ! หยุดก่อน!
หยุดก่อน!
อยู่นั่น!
กาซี!
เราติดกับดัก, ฆ่ามัน!
โอ้แม่เจ้า!
เจ้าเอาสร้อยนี่มาจากไหน?
คนของเจ้าแอบเข้าไปในวัง
เขาจะไปช่วยเทวาเสนา แต่โดนฆ่าตาย
มันผูกอยู่ที่ข้อมือเขา ข้าจึงเอามา
ข้าไม่รู้อะไรเลย
ปล่อยข้าไปเถอะ ปล่อยข้าาาา.....
ฝังศพพวกมันซะ อย่าทิ้งร่องรอยไว้
ดีลิปได้พลีชีพแล้วท่านหัวหน้า
อย่าได้เสียน้ำตา เบิ่งตาของเจ้าขึ้นมา
สัตว์นรกในวัง ได้จับเจ้าหญิงของเราขังไว้
ตีตรวนล่ามโซ่นางไว้ที่จตุรัสกลางเมือง
ราชินีเทวาเสนาของพวกเรา ถูกมันปฏิบัติเยี่ยงวัวควาย
เกียรติยศศักดิ์ศรีของพวกเรา ถูกย่ำยี่ ต้องหลบซ่อน อยู่ในเงามืด
นี่ไม่ใช่เวลาจะมาเสียน้ำตา
มันคือเวลาที่ต้องแก้แค้น
เจ้าลืมคำสาบานไปแล้วรึ?
เราจะจำมันไปจนสิ้นลมหายใจสุดท้าย.
เพื่อให้เป้าหมายบรรลุ
- เราต้องจู่โจมพวกมันดุจสายฟ้า.. - เราจะไม่สูญเสียความกล้าหาญ.
- ไม่ว่าจะลงนรกหรือสวรรค์.. - เราต้องเด็ดเดี่ยว!
- ต่อให้ถูกแยกร่างเป็นชิ้น ๆ .. - เราจะไม่ถอย!
เราต้องปกป้องเทวาเสนา!
เพื่อให้บรรจุเป้าหมาย..
"ความห่วงจะกลายเป็น ความอ่อนแอของเรา..."
"ตอนนี้ไม่มีเวลาสำหรับความสนุก และการฉลอง"
"ชีวิตที่เหลือ เพื่อแผ่นดินของเรา ที่ถูกยึดครอง, อาณาจักรกุลตลา.."
"และวิญญาณที่ยังอยู่เพื่ออิสรภาพ ของเทวาเสนา"
หัวหน้า...
ข้าได้ยินเรื่องที่ดีมากมาย เกี่ยวกับกัตตาปา...
ฉายา "กัตตาปีแห่งมหิทธานี"
ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นคนดี จะให้เขาช่วยพวกเราได้หรือไม่?
การิกัลลา กัตตาปา นาดัร
เขาเคยเป็นคนดี
เขาช่วยเราได้ถ้าเขาต้องการ
แต่เขาไม่ทำ...
กัตตาปาเป็นทาส แห่งราชบัลลังก์มหิทธานี
กัตตาปา
พ่อค้าดาบ, ชีค อัสลาม ข่าน แห่งคาบูล มาเยี่ยมท่าน
มันทำจากแร่ที่ถูกสกัดจาก เหมืองลึกในแบกแดด
หลอมจนแกร่งกล้าในเตาเผา แห่งเทือกเขาโกลัน
ตีโดยช่างเหล็กที่ดีที่สุดจากเปอร์เซีย
ด้วยดาบในมือเล่มนี้...
แม้แต่เด็กก็สามารถฟันต้นไทรขาด เป็นสิบต้น
ข้าเรียกมันว่า "ซีคานเดอร์"
ราชาแห่งดาบ
เป็นดาบที่สุดยอดทีเดียว
แต่ขออภัยท่านอัสลาม มันไม่ค่อยคล่องตัวเท่าไร
หยามกันเกินไปแล้ว!
คำพูดที่หลุดจากปาก และเลือดที่หลั่งไปแล้ว ไม่สามารถเอากลับคืนมาได้
มาดวลดาบกับข้า เพื่อพิสูจน์วาจาของท่าน
เห็นอานุภาพมันรึยัง, กัตตาปา?
ตลอดชีวิตข้าท่องไปทั่วแคว้น
จีน, เปอร์เซีย, มองโกล, ไปถึงกรีก
แต่ไม่เคยเห็นนักรบเช่นท่าน
เป็นเกียรติอย่างยิ่ง หากท่านจะร่วมกินดื่มกับข้า
เชิญนั่ง, ท่านกัตตาปา - ขออภัย, ท่านอัสลาม
ธรรมเนียมของอาณาจักรนี้ ทาสไม่สามารถ นั่งร่วมโต๊ะกับแขกของราชวงศ์
ทาสรึ?
ท่านเป็นขุนศึก เป็นหัวหน้าหน่วยสัตราวุธ จะเป็นทาสได้อย่างไรกัน?
เรื่องจริง, ท่านอัสลาม. คนเช่นท่านคงไม่เคยเห็นเรื่องแบบนี้มาก่อน
เขาตีหอกดาบไว้ยามสงคราม
ยามสงคราม เขาต้องปกป้องราชันย์ด้วยชีวิต
แต่หลังสงคราม เขาควรหมอบกราบ อยู่แทบเท้าพระองค์
บอกข้าซิ ค่าไถ่ตัวท่านราคาเท่าไร?
ข้ายินดีจ่ายมากกว่า เป็น 10 เท่า หรือ 100 เท่า เพื่อแลกกับอิสรภาพท่าน
ท่านไม่สามารถตีราคา ทาสคนนี้ได้หรอก ท่านอัสลาม
บรรพบุรุษของเราให้คำสาบานว่า ทุกคนที่เกิดในตระกูลของเรา...
จะรับใช้ราชบัลลังก์มหิทธานี ตราบสิ้นลมหายใจ
คำสาบานตั้งแต่เก่าก่อน
ท่านจะยังคง..
ผู้คนที่ได้ให้สัตยาบานอาจตายไป
แต่วาจาของเขายังคงอยู่ตลอดไป ท่านอัสลาม
พันธะวาจานี้จะยังคงอยู่ ตลอดชีวิตข้า เพื่อแผ่นดินนี้
หากความจงรักภักดี มีตัวตนแล้วล่ะก็ มันคือท่าน, กัตตาปา
หากท่านต้องการสิ่งใด...
จงจำไว้ว่า ท่านมีมิตรแท้อย่างข้า จงนึกถึงข้า
- วิสาลี. - ฮือ..
- เจ้าจะไปไหนน่ะ? - เดี๋ยวข้ามา
เรามีโอกาสเหมาะ ๆ แล้ว
จงทำตามคำที่พวกเราได้สาบานไว้
พวกมันจะเฉลิมฉลอง วันประสูติ ของบัลลาลาเทวะ
ในเดือนเพ็ญหน้า
ทั้งเมืองจะยุ่งอยู่กับงานนี้
เป็นโอกาสที่เราจะได้ช่วย รานีเทวาเสนา..
- ให้ข้าไปด้วย, หัวหน้า! - หัวหน้า, ข้าขออาสา!
ข้าเห็นว่างานนี้จะมอบให้ อวันติกา
อวันติกา!
อวันติกา, นี่มันอะไรกัน?
รอยนี่มาจากไหน?
เจ้าสนใจแต่เรื่อง ความสวยความงาม มากกว่าคำสาบาน!
เจ้าจะทำการนี้ไม่สำเร็จ หากเจ้ารักชีวิตมากกว่า
เจ้าไม่คู่ควรจะได้รับเกียรตินี้, ถอยไป
หยดน้ำตานี้ ไม่ใช่เพราะข้าขลาดกลัว
หรือเพราะข้าเจ็บปวด
แต่เป็นหยดน้ำตา ที่หลั่งมาจากความคั่งแค้น
หากท่านมองเห็นความรู้สึกในตัวข้า
จงให้ข้าทำงานนี้เถอะ
มีเวลาอีก 2 วัน จงเตรียมตัวให้พร้อม
จงระวังตัวและทำงานให้สำเร็จ, อวันติกา
หากเจ้าทำงานพลาดและโดนจับตัว...
บัลลาลาเทวะ จะทรมานเจ้า อย่างไร้ปราณี ก่อนที่จะฆ่าเจ้า
"Our Mahishmati Kingdom shall remain unconquerable."
"As long as the sun, moon and stars are shining there."
"Felicity and glory reigns supreme here."
"A flourished kingdom, happy subjects"
"and the home of peace."
"May the glory of Mahishmathi soar sky high."
"Our flag with the emblem of the rising sun"
"our golden throne flanked by to stallions."
เกล้ากระเหม่า, เป็นเวลา 2 วันแล้ว
ที่เราจับกระทิงนั่นมาจากป่า
เราไม่เคยปราบมันได้ มันอันตรายมากนะพะย่ะค่ะ..
เฮ้ ท่านมหามนตรี!
ต้องใช้กระทิงถึง 10 ตัว ถึงจะข่มบัลลาลาเทวะได้
มาเถอะ
บิดเขามัน, บัลลา!
ต้องยังงั้น!
ฆ่ามัน, เสด็จพ่อ
เห็นมั๊ย เสด็จปู่?
เหนือหัวพละกำลังแข็งแกร่งกว่ากระทิง
ราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่!
มันยอดเยี่ยมจริง ๆ..
ไชโย! องค์ราชันย์ของเรา
บัลลาลาเทวะ!
เสด็จพ่อ!
เสด็จพ่อเก่งจริง ๆ!
พวกเจ้าเคยเห็นสุดยอดนักรบกันมั๊ย! - ไม่เคย, องค์ชาย!
ความจงรักภักดีของเจ้า ประทับใจข้านัก, กัตตาปา
ข้ารู้เบื้องลึกในหัวใจเจ้าดี...
แต่ก่อนเจ้า เคยคิดจะฆ่าข้ามาตลอด
แต่ทำไมจึงเสี่ยงเอาชีวิตมาช่วยข้า
เจ้าทำเช่นนี้เพื่ออะไร?
เจ้าคิดวางแผนไว้ก่อนหรือเปล่า?
แต่เอาเถอะ! เจ้าสมควรได้รับมัน! เจ้าต้องการรางวัลใด.
ขออะไรก็ได้!
ฝ่าพระบาท!
พระองค์ทรงจองจำ "เทวาเสนา" มาเป็นเวลา 25 ปีแล้ว
ได้โปรดปล่อยนางเถอะ
จงเป็นตามนั้น เมื่อข้าได้ลั่นวาจาไปแล้ว
ไปฆ่า "เทวาเสนา" เพื่อปลดปล่อยนางซะ!
ไม่มีอิสรภาพใดเหนือกว่าความตาย! เจ้าจงไปปลดปล่อยนาง!
หากเจ้าไม่ทำ?
ก็จงปล่อยให้นางทนทุกข์ทรมานต่อไป
ไม่ใช่แค่ 25 ปี แต่จนกว่านางจะตาย
เฮ้! นางแม่มดเฒ่า, ลุกขึ้น!
เฮ้! ลุกขึ้น
เฮ้ เทวาเสนา! ข้าหวังว่าไม่มีอะไร ขาดตกบกพร่อง กับความทรมานของเจ้านะ
เจ้าเลือกมัน แต่ไม่เลือกข้า
แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ไหน?
ข้าจะบอกความจริงแก่เจ้า, เทวาเสนา
หลายปีมานี่...
เจ้าได้ยินใครเคยเรียก แม้กระทั่งชื่อของมัน?
ค่ำคืนดำมืดที่ยาวนาน, ท่ามกลางความเงียบและสิ้นหวัง...
และในโลกที่ถูกจองจำของเจ้า...
เจ้าเคยได้ยินชื่อมันสักครั้งมั๊ย?
ไม่เคย
ชื่อของมันตายไปจากมหิธมาตีไปแล้ว, เทวาเสนา
ผู้คนไม่เคยพูดถึงมันอีกต่อไป...
หรือแม้กระทั่งจะจดจำ
มีเพียง 2 คน ในอาณาจักรแห่งนี้ ที่ยังจดจำมัน
คือเจ้ากับข้า
เจ้าจำมัน เพราะความหวังว่า จะได้พบหน้ามันก่อนตาย
และข้าจำมัน เพราะข้าต้องการฆ่ามันอีกครั้ง
ด้วยสองมือเปล่าของข้า
แต่ความหวังของเราทั้งสองคน ยังไม่สมดังใจ
พระนาง เทวาเสนา!
อย่างน้อย, ท่านน่าจะยอมรับมันเสียเถอะ
ขอเพียงท่านตอบตกลง...
ข้าจะตัดกุญแจมือและปล่อยท่านไป
ท่านอยากถูกจองจำไปตลอดชีวิตเช่นนี้หรือ?
ไม่, กัตตาปา
ลูกข้าต้องมา และเขาต้องมาช่วยข้า
เด็กทารกที่ตายไปแล้ว จะกลับมาหาท่านได้อย่างไรกัน?
ลูกข้ายังมีชีวิตอยู่
เขาจะมาตามหาข้า!
ท่านทนทรมานกับลูกของท่าน เกินไปแล้ว...
ไม่มีใครมีชีวิตยืนนาน, พระนางของข้า
ได้โปรดฉวยโอกาสนี้ของท่านไว้เถอะ
ข้าคงไม่มีโอกาสเช่นนี้อีกแล้ว
ทหารยามกำลังจะมาที่นี่ในไม่ช้า
โปรดตัดสินใจเถอะ!
ได้โปรดยอมรับมัน
ข้าขอร้องพระนาง, แต่ท่านเอาแต่ทำสิ่งโง่ ๆ เช่นนี้
เจ้าคิดว่าข้า มัวแต่เก็บกิ่งไม้นี่ เหมือนคนบ้าใช่มั๊ย, กัตตาปา
นี่คือที่เผาศพ!
นี่คือที่เผาศพให้ไหม้เป็นเถ้าถ่าน...
เลือดและร่างของบัลลาลาเทวะ
ลูกข้าต้องมา...
เขาจะลากสัตว์นรกตัวนี้ โยนลงเผาในเตานั่น
ลูกข้าจะช่วยข้าจุดไฟเผามัน
เผามันในขณะที่มันยังหายใจอยู่
เสียงโหยหวลก่อนตาย ของบัลลาลาเทวะ จะดังก้อง
ไปทั่วกำแพงเมืองมหิธมาตี
ลูกข้าจะกลับมา!
มีอะไรรึ, อวันติกา?
มีใครบางคนแถวนี้สักมือข้าเมื่อคืนนี้
มันต้องกลับมาดูข้าอีกแน่ ๆ
อวันติกา? อะไรบนไหล่เจ้าน่ะ?
อวันตี.. - ข้าไปล่ะ, จะกลับมาหาเจ้าทีหลัง!
อวันตี.., หยุดก่อน!
เจ้าเห็นรอยวาดบนไหล่ของเจ้า? เจ้าชอบมันหรือเปล่า?
ทำไมทำหน้าหน้าบึ้ง? ยิ้มหน่อยไม่ได้หรือไง?
โอ พระเจ้า!
เฮ้ ยิงธนูใส่ข้าทำไม?
เจ้าจะฆ่าหนุ่มหล่อ ๆ อย่างข้าหรือ!
- เจ้าเป็นใคร? - อ้า...ค่อยดีหน่อย
ข้าชื่อศิวะ ข้ามาจากหมู่บ้านอัมภูรี
ข้าปืนเขาลูกใหญ่เพื่อมาหาเจ้า..
ผู้หญิงอะไรเนี่ย!
นี่ เจ้าควรฟังข้าก่อน ตอนนี้เจ้าอยู่ในหลุม
อวันติกา?
- ทีนี้ตอบข้ามาเจ้าเป็นใคร? - ข้าก็กำลังบอกความจริงเจ้าอยู่
ข้าปืนเขาขึ้นมา.. - หุบปาก
มีเพียงองค์พระศิวะ ผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น ที่จะทำได้
ก็นี่แหละสิ่งที่ข้ากำลังพูด ข้าคือศิวะ!
ข้าจะบอกเจ้า บอกเจ้าทุก ๆ สิ่ง
แต่ขอถามเจ้าสักอย่างก่อนได้มั๊ย - อะไร?
เจ้าเป็นใคร? เจ้าเป็นใคร?
เจ้าถือดาบอยู่ในมือ
ไหนยังสวมเสื้อเกราะ, ความแค้นฉายอยู่ในดวงตาเจ้า
ข้าจะไม่ถามเกี่ยวกับหน้ากากของเจ้า!
ข้าอยากรู้ผู้ที่ซ่อนอยู่หลังมันต่างหาก
ข้าจะบอกอะไรให้?
เจ้าเป็นผู้หญิงและข้าเป็นผู้ชาย
ข้ามาที่นี่เพื่อรักเจ้า
มันเจ็บนะ
มันเป็นของข้า
ข้าทำมันตกแถวริมน้ำตก
เจ้าปืนเขาขึ้นมาเพื่อตามหาข้าจริงหรือ?
เพียงเพื่อข้า?
ข้าไปทั่วหนแห่ง เพื่อตามหา รอยยิ้มหลังหน้ากากนี่
แต่ข้าก็ยังคงไม่ได้เห็น
"Birds chirp and ask you to take me along."
"Let there be thirst for love and let our love grow",
"Listen to what my heart echoes."
"Let the time stand still and while love makes us alive."
"The life I lived all these years has no value"
"But now I want to live for you."
"I made a pact with my heart."
"I will be born a hundred times for you."
"Birds chirp and ask you to take me along."
"Let there be thirst for love and let our love grow",
"I will write our love saga on the skies."
"Let us be together for the rest of our lives."
"Write it with your eyes and make my heart your canvas."
"Being in love is so lovely."
"The life I lived all these years has no value"
"But now I want to live for you."
"I made a pact with my heart. I will be born a hundred times for you."
"Birds chirp and ask you to take me along."
"I am growing thirsty for love, let there be love."
"Listen to what my heart echoes."
"Let the time stand still and while love makes us alive."
นี้คือสิ่งที่โลกทั้งโลกนี้ ไม่เคยเห็นมาก่อน
อนุสาวรีย์ทองคำสูง 100 ฟุต
แม้แต่พระเจ้ายังไม่ได้รับเกียรตินี้
ครั้งนี้เป็นการเฉพาะ,
แก่โอรสท่าน เพื่อเฉลิมพระเกียรติ ราชาบัลลาลาเทวะของพวกเรา
ให้อยู่คงคู่ฟ้าตลอดไปจนสิ้นโลก
- จัดการทุกอย่างเรียบร้อยหรือยัง? - พะยะค่ะ, ฝ่าพระบาท!
จะมีการเฉลิมฉลองการครองสิริราชสมบัติ
ความยินดีปรีดา และเสียงแซ่ซ้อง จะเป็นประวัติการณ์, ฝ่าบาท!
อวันติกา..
ปล่อยนาง!
ฆ่ามัน!
บาฮูบาลี...
ฝ่าบาท! อภัยข้าด้วย, ฝ่าบาท! อย่าฆ่าข้าเลย!
ฝ่าบาท! อภัยข้าด้วย, ฝ่าบาท!
โปรดอภัยข้าด้วยเถิด
ศิวะ!
ได้โปรดอภัยข้า, ศิวะ
ข้าไม่รู้จะทำอย่างไร
ข้าไม่อาจเสียเจ้าไป, แต่ก็ไม่อาจละทิ้งหน้าที่..
เจ้าเป็นของข้า, อวันติกา
ทุกสิ่งที่เป็นของเจ้า ก็คือของข้า
ข้าขอเป็นส่วนร่วมกับเจ้าในทุก ๆ สิ่ง
ข้าไม่รู้ว่า "เทวาเสนา" คือใคร
หากจุดประสงค์ของเจ้าเพื่อช่วยนาง
ข้าจะไปพานางกลับมาเอง!
ข้อขอสัญญา
"The pyre is lit and I feel choked."
"Nevertheless there is a yearning in my heart"
"Will there be sunrise again, ask these shackles of mine?."
"O Kingdom! see who comes your way."
มหิธมาตี, เจ้ามีลมหายใจแล้ว
ลูกข้ากำลังมา
บาฮูบาลีกลับมาแล้ว!
เมื่ออนุสาวรีย์ถูกยกขึ้น...
ทุก ๆ คนจงปรบมือ!
เมื่ออนุสาวรีย์ถูกยกขึ้น...
ทุก ๆ คนจงปรบมือ!
ไม่ต้องกลัว!
มันสูงตั้ง 100 ฟุต
มันสมควรแล้วที่จะเสียสละสัก 100 หัว?
ขอบคุณ
บาฮูบาลี...
บาฮูบาลี? - บาฮูบาลี
บาฮูบาลี - บาฮูบาลี
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
ดึง! - บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
เอ๊ย!
มันเป็นใคร?
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
บาฮูบาลี!
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
ลูกข้าหายไปตั้ง 15 วันเข้าไปแล้ว
เขายังไม่กลับมา
ไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง
ลูกของเราไปแบกรูปปั้นพระศิวะทั้งองค์
ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา?
ถ้าเขาไม่เป็นอะไร ทำไมถึงไม่กลับมา?
บางทีเขาอาจไปเจอครอบครัวเขาแล้วก็ได้
เขาคงคิดว่าเราเป็นแค่พ่อแม่บุญธรรม
- เขาไม่กลับมาแล้ว คงไม่เรียกข้าว่าแม่แล้ว - ชางก้า.
เอ้า...ทุกคน เร็วเข้า ๆ?
มาเร็ว
ก่อนนี้ท่านเห็นไฟในตัวข้าและ..
วางใจให้ข้ารับผิดชอบหน้าที่
ครั้งนี้ข้าขอร้องท่านให้เชื่อในตัวข้า
ข้ารู้ว่าศิวะ จะช่วยรานีเทวาเสนา ขอให้เชื่อข้า
ตกลง!
"Mahasena!"
ใครที่พูดว่าบาฮูบาลี,
ผู้ทรงทศพิธราชธรรม ไม่มีอยู่ อีกต่อไปแล้ว
ข้าคนต่ำต้อย มีชีวิตอยู่ ก็ไม่ต่างจากตาย
ท่านตายแต่ยังคงอยู่ในหัวใจทวยราษฎร์
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
เสียงสะท้อนยังคง ดังก้องกังวาล บนกำแพงเมืองนี้
ข้ารู้สึกเหมือนเป็น อนุสาวรีย์ของมัน ที่ถูกยกขึ้น!
ที่พวกทาสคนงานมัน รู้สึกฮึกเหิมขึ้น?
หรือพวกมันเห็นใครกัน?
ไม่! เป็นไปไม่ได้!
ทำไมไม่ไปถามทหารยาม...
ว่าพวกมันพูดถึงใคร และทำไมถึงพูด!
ไม่งั้นเราก็ไม่ได้ความจริง, เสด็จปู่
เจ้ามาทำอะไรแถวนี้?
- ข้า.. - ฝ่าบาทรับสั่งให้ข้ามา หลีกทางข้า
ใครเป็นคนเอ่ยชื่อ "บาฮูบาลี" ขึ้นคนแรก สารภาพมา?
พวกเจ้าเป็นใบ้กันหรือไง?
พูด! ไม่งั้นข้าจะตัดลิ้นพวกเจ้าทุกคน!
- ข้าไม่เห็นผู้ใด, ฝ่าบาท! - พอที!
ไอ้พวกโง่เง่า เลี้ยงเสียข้าวสุก! มีใครเห็นมันหรือไม่?
ข้าเห็นเขา, ฝ่าบาท!
ข้าเคยเห็นแววตาคู่นี้มาก่อน!
- บาห์ดรา! ข้าต้องการจับเป็น - ไปจับมัน!
เฮ้, เจ้าเป็นใคร?
มันอยู่นี่! จับมันไว้
จับมัน..
ไปโน่นแล้ว..
แตรเตือนภัย!
ข้ามาเพื่อช่วยท่าน
กัตตาปา, คนร้ายลอบเข้ามาในวัง
มันจุดไฟเผาท้องพระโรง!
พวกเจ้าไปล้อมมันทางเหนือ
กัตตาปา, ตัดมือตัดตีนของมัน แต่อย่าให้มันตาย
- รับบัญชา, องค์ชาย! - ข้าต้องการมันเป็น ๆ!
ไปเร็ว!
เสียงเตือนภัย!
ปล่อยกับ!
ลุกขึ้น!
นางแม่มดเฒ่า!
หลายปีที่เจ้าถูกลงโทษ...
สำหรับความผิดเจ้า แต่เจ้ายังคงไม่สำนึก!
ทันทีที่เห็นผู้ชายนั่น, เจ้าคิดหนีไปกับมัน!
กัตตาหา! มันกำลังมาฆ่าข้า! มันจะมามาข้า!
องค์ชาย!
ข้าจะคุ้มครองท่านเอง!
อยู่ข้างหลังข้า,
มันต้องข้ามศพข้าไปก่อน!
กัตตาปา!
เทวาเสนา!
ฆ่ามัน!
พวกมันกำลังไปที่เทวาเสนา หยุดมันเดี๋ยวนี้
มหิธมาตี จงเจริญ!
ศิวะ!
สิทธา!
"Mahasena!"
อานีลา!
บาอูบาลี!
ท่านทำให้ความหวังเขาเรา ฟื้นคืนชีพแล้ว
ท่านสร้างความเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ ในตัวเขา
และนำเขากลับมาสู่เรา
อาณาจักรมหิธมาตี เป็นหนี้บุญคุณ ท่านทั้งสอง ไม่มีสิ่งใดทดแทนได้
ท่านแม่มองหน้าข้าสิ
สิ่งที่เกิดขึ้น มันทำให้ข้างงไปหมดแล้ว
ข้าไม่รู้ พวกเขาเป็นใคร...
แล้วทำไมพวกเขามองข้า อย่างกับข้า เป็นกษัตริย์ของพวกเขา!
และเมื่อข้าเห็นบาดแผลที่เน่าเปื่อย ของผู้หญิงคนนั้น...
ที่ข้าไม่เคยรู้จักมาก่อน,
หัวใจข้าเต้นแรง ใจข้าเจ็บปวด, ทำไม?
ข้าเป็นใครกันแน่?
ท่านเป็นโอรส ขององค์ราชันย์ ผู้กอบกู้ของเรา "อมาเร็นทรา บาฮูบาลี"
เป็นสายเลือดของเสด็จแม่ "เทวาเสนา"
ผู้รอคอยท่านกลับมานานถึง 25 ปี
ท่านคือความหวังของพวกเรา
พระราชมารดา "สีวากามี" ได้ทรงเสียสละ
เรื่องราวที่ท่านต้องรู้ เกิดขึ้นเมื่อ 50 ปีก่อน
อาณาจักรมหิธมาตีแห่งนี้ ได้ก่อตั้งขึ้น
เสด็จปู่ของท่าน "มหาราชา วิกรมเทวา"
ในขณะที่พระเชษฐา,บิดจาลาเทวา ไม่ได้ขึ้นครองราชย์
ด้วยทรงยินยอม ด้วยพระองค์เอง
แต่บิดจาลาเทวา ก็โทษว่า เพราะตนเอง มีความพิการทางร่างกาย
ทำให้เกิดความ น้อยเนื้อต่ำใจตลอดมา
เมื่อกษัตริย์สิ้นพระชนม์
เขายังคงจมอยู่กับ ความน้อยเนื้อต่ำใจนี้
ขณะนั้นองค์รานีกำลังทรงพระครรภ์ ได้ 6 เดือน
อาณาจักรมหิธมาตี อยู่ในช่วงไว้ทุกข์ เป็นเวลา 3 เดือน
พี่สะใภ้องค์ราชันย์ มเหสีของบิดจาลาเทวา, "สีวากามี"
ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ
พระนางเป็นคนฉลาดรอบรู้
ใส่ใจเรื่องความเป็นอยู่ ของทวยราษฎร์
และการป้องกันราชอาณาจักร
พระนางทราบข่าวเรื่อง มีผู้คิดก่อการกบฎ
คิดแย่งชิงราชบัลลังก์
ในคืนพระจันทร์ดับมืด ในห้องของแม่นมองค์หญิงน้อย
องค์หญิงจะไม่ปลอดภัย, ฝ่าบาท!
เป็นเด็กผู้ชาย!
บาฮูบาลี!
บัลลังก์ที่ว่างลง มันเตือนข้า เรื่องหญิงม่าย
ดังนั้น! ข้าจะขึ้นครองราชย์ เพื่อกอบกู้ความรุ่งเรือง
ขอพระองค์จงเจริญ!
เจ้าทุกคน ได้ให้สัตยาบันว่า จะจงรักภักดี ต่อราชบัลลังก์นี้
ความไม่แน่นอน เมื่อราชบัลลังก์ว่างลง
ตามกฏมณเฑียรบาล, มาร์ธันดา!
ต้องขึ้นเป็นผู้นำลำดับแรก ตามกฎมณเฑียรบาล
ท่านเป็นผู้คุมกฎมณเฑียรบาล, ท่านเสนาบดี
พระนางสีวากามี?
ผู้ใดสนับสนุนราชวงศ์จงมายืนอยู่ข้างข้า
ใครจะสนับสนุนผู้หญิง, สีวากามี?
กัตตาปา!
พวกมันคิดก่อการวุ่นวายขึ้น ในอาณาจักรมหิธมาตี
จงล้างมันด้วยเลือดของพวกมัน!
พวกเจ้ายืนเฉยอยู่ได้ยังไง...
คนของเรากำลังถูกฆ่า?
ไป! ไปฆ่าเจ้าทาสคนนั้นกับสีวากามี!
ฆ่ากัตตาปา!
เจ้าซื้อคนของข้า! ชั่วช้านัก!
ไม่ใช่ชั่วช้า, มาร์ธันดา ต้องเรียกว่าศิลปะการปกครอง!
ฝ่าบาท, พระองค์กำเนิดมาเพื่อเป็นกษัตริยา และเป็นนักรบ
และพวกเราขอเป็นสักขีพยาน
โปรดขึ้นครองราชย์เพื่อปกครองมหิธมาตี!
ไม่, เสนาบดี มันไม่ใช่ที่ของข้า
- แล้วจะเป็นผู้ใดล่ะ? พระนาง! - ท่านถามอะไรเช่นนี้, เสนาบดี?
มันเป็นของโอรสข้า, บัลลาลาเทวะ
บอกเขาสิ, สีวากามี!
โอรสทั้งสองข้ามีสิทธิขึ้นครองราชย์
คนหนึ่งคนใดที่มีความกล้าหาญ, มีภูมิปัญญาและรักประชาราษฎร์ยิ่งกว่า
จะได้ขึ้นครองมงกุฎแห่งมหิธมาตี
นี่คือดำรัสข้า และดำรัสข้าเป็นประกาศิต!
"You found in her an ocean of affection."
"May you live long, my dear Baahubali."
"Ambrosia and venom."
"Mind is where they both get churned."
"The scion of Mahishmathi"
"the heir to the throne the only one.. Baahubali."
"He roars like a lion in the battlefield." - Rest for now.
"He is nothing, but a thunderstorm."
กัตตาปา! ข้าหิวมากเลย
ขอข้ากินหน่อยได้มั๊ย?
องค์ชายของกระหม่อม!
พวกเจ้ายืนทำไม? นั่งลงเถอะ
ไหนแบ่งข้าหน่อย
กระหม่อม!, พระองค์มานี่มันไม่ถูกต้อง
แล้วยังมานั่งกับพวกเรา เพื่อเสวยขนมปังอีก?
ข้าหิวน่ะ คำพูดเจ้าช่วยข้าไม่ได้หรอก
มีพระกระยาหารที่แสนอร่อย เตรียมพร้อมอยู่แล้ว
สำหรับพระองค์ ที่ห้องพระเสวย
ข้ารู้น่า แล้วจะเป็นอะไรไป หากข้าจะกินนี่?
กลิ่นมันหอมจนยั่วน้ำลายข้าไหล
รู้มั๊ยว่าอะไรผิด, องค์ชาย
ท่านคือเชื้อพระวงศ์ แต่พวกเราเป็นทาส
ก็ได้! ในนามขององค์ชายแห่งมหิธมาตี, ข้าขอสั่งเจ้า
ป้อนข้าเดี๋ยวนี้, ท่านลุง
"Now has risen the sword that will condemn."
"Now flies the arrow that will pierce."
"His enemies remain astonished."
"They don't know where to run or hide."
บัลลาลาเทวะ!
บัลลา ผู้ยิ่งใหญ่!
เมื่อข้าขึ้นครองราชย์, เจ้าจะเป็นแม่ทัพของข้า!
องค์ชายทรงปรีชาสามารถทั้งคู่
ทั้งด้านการรบการสงคราม และด้านวิชาการ
ไม่มีใครเหนือกว่าใคร
พระนางจะเลือกใครขึ้นครองราชย์ล่ะ ฝ่าบาท?
พระเจ้าอวยพรให้บุตรข้าทั้ง 2 เก่งกล้าเสมอกัน
นี่เป็นบททดสอบข้า
เป็นการตัดสินใจที่ยากยิ่งนัก!
หาบททดสอบพวกเขาให้ยากขึ้นไปอีก
แต่ก่อนที่พระนางจะตัดสินใจ เลือกผู้ขึ้นครองบัลลังก์
พระราชมารดา ต้องเผชิญกับวิกฤติครั้งใหม่
องค์รักษ์ที่ไว้วางใจ, สาเกธา
สาเกธา ฆ่าทหารยาม และขโมยความลับทางทหาร
- รับสั่งองค์ชายมา! - พะยะค่ะ
พระอนุชาออกตามล่า
ผู้ทรยศไปจนถึง อาณาจักรเพื่อนบ้าน
ในที่สุดก็เจอ ที่หลบซ่อนตัวของเขา
ในรังพวกโจรป่า เรียกว่า "สิงกาปูร์ราม"
มันเป็นสถานที่ไร้กฎหมาย เป็นพวกคนเถื่อน
พวกโจร และฆาตรกร ต่างไปสุมหัวกันอยู่ที่นี่
คนแปลกหน้าที่หลงเข้าไป ในรังของพวกมัน
ต้องตกอยู่ในอันตราย
- ข้าไม่เคยเห็นหน้าเจ้ามาก่อน - ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่
ซ่อนมีดไว้ทำไม! เอามาทำไม?
เอ็งเป็นสายให้ทางการใช่มั๊ย?
หากทหารยามเราดีกว่านี้..
เราคงไม่ได้มีโอกาส
ได้มาเห็นอาณาจักรอื่น ๆ
ดาบและอาวุธ?
ของใครจะคมกว่า
มีเหล้าหรือเปล่า?
เอาใหญ่ ๆ?
ใหญ่อีก?
เจ้ามีเงินจ่ายหรือเปล่า?
ข้าต้องการที่ใหญ่มาก ๆ สำเร็จพี่ชายของข้า!
ดูซี่ เกิดอะไรขึ้นนี่..
ไปเร็ว!
มีเหล้าให้ดื่มเพียบเลย
"Intoxication tonight, your magic gets me high."
"Your love surrounds me, my love."
"Let your lips find mine."
"Come and steal myself from me."
"You are the charming one."
"Your words are as intoxicating as a bunch"
"of ripe grapes soaked in honey."
"You know way to my heart, you are the key to my soul."
"Let me drink this love potion."
"You are mine, just mine."
"lntoxication tonight, your magic gets me high."
"Your love surrounds me, my love."
"Take me in your strong arms, I want to live."
"You got the magic, no one has."
"You are something I want to lose myself in."
"I want to be your and make you mine, too."
"Come and enjoy me."
"You are the charming one."
"Yes, I am."
"You are the charming one."
"Don't shoot me with love daggers."
"Please listen to me, my love."
"Let me drink this love potion."
"You are mine, just mine."
"lntoxication tonight, your magic gets me high."
"Your love surrounds me, my love."
ให้ถูกสังหารโดยเจ้า, ข้าขอ...
บัลลา!
กัตตาปา..
เจ้าเอาความลับไปขายให้ใคร? บอกข้ามา!
กาลาเกยา!
พวกกาลาเกยาส ไม่เชื่อในเรื่อง การรบแบบยุทธวิธี
พวกมันรบแบบไม่มีรูปแบบ เหมือนคนบ้าคลั่ง
หากมันบุกอาณาจักรของเรา
มันจะฆ่าไม่เว้นแม้แต่เด็กทารก
และขืนใจผู้หญิงทุกคน
มันจะเผาทำลายทุก ๆ สิ่ง
เสียงร่ำลือนี่ อาจทำให้ อาณาจักรเล็ก ๆ หวาดกลัว
เรามีทหารที่แข็งแกร่ง 25,000 คน
ทำไมเราต้องกลัว?
กองทัพกาลาเกยามีคนมากแค่ไหน? - หนึ่งแสนคน
ในเมื่อพวกควายป่า คิดจะบุกแผ่นดินของเรา
พวกกาลาเกยาส คิดจะปล้นฆ่าคนของเรา ไม่ให้เหลือแม้แต่พวกผู้ชายที่เป็นหมัน
เราต้องปกป้องอาณาจักรของเรา
เราต้องจู่โจมศัตรูก่อนที่มันจะไหวทัน
เราควรใช้กลยุทธ์ใดโจมตีพวกมัน?
"กลยุทธ์ตรีศูล".
มันเพียงแค่มีในตำราพิชัยยุทธ แต่ไม่เคยมีใครใช้มัน
เจ้าไม่ควรทำสงคราม ด้วยการยุทธ์ ที่ไม่เคยผ่านการพิสูจน์?
ในเมื่อไม่เคยมีใครใช้มัน
พวกกาลาเกยาส ก็คาดเดาไม่ถึงเช่นกัน
นั่นคือเหตุผลที่เราควรนำมันมาใช้
- ข้าสนับสนุนแผนนี้ - ข้าเห็นด้วยที่ใช้แผนนี้
มีทางเข้าอาณาจักรเราเพียงทางเดียว
กัตตาปา, เจ้าต้องการกำลังพลเท่าไร จึงจะหยุดพวกมันได้?
ห้าพัน, ฝ่าพระบาท!
ข้าจะใช้เกราะเหล็ก และหอก เป็นกำแพงขวางพวกมัน
มันจะเป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่ง
ข้าขอบัญชาการกองกำลังทางเหนือ
ข้าขอรับผิดชอบกองกำลังทางใต้
ตามที่เราได้หาข่าวมา
หัวหน้าเผ่ากาลาเกยา จะอยู่ข้างหลัง
และให้กองทหารครึ่งหนึ่งของมัน อยู่แนวหน้า
ด้วยการวางกระบวนยุทธ และอาวุธของเรา..
สามารถโจมตีขับไล่พวกมันได้ เป็นเวลา 3 ชั่วโมง
ในระหว่างนี้ เราต้องหาทาง ฆ่าหัวหน้ามันให้ได้
กองทัพของมัน เมื่อไม่มีหัวหน้า ก็จะแตกกระจาย
ส่วนกลางสมรภูมิ
ทหารม้าขององค์ชายทั้งสอง
จะโจมตีหัวหน้ามัน โดยขนาบทั้งสองด้าน
มันคงใช้เวลาอย่างน้อย 3 ชั่วโมง
หลังจากนั้น พวกจะตั้งตัวได้ และจะเริ่มโจมตีเรากลับ
เวลาเหลือเฟือ, เสด็จแม่. ชัยชนะต้องเป็นของเรา
เวลาแค่ครึ่งเดียว ก็เพียงพอที่จะตัดหัวมัน
ดี! นี่เป็นการแก้ปริศนาที่ดีเยี่ยม
ว่าผู้ใดจะขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป
ใช่! เขาผู้ฆ่าหัวหน้าเผ่ากาลากายา
จะได้ขึ้นครองบัลลังก์ "มหิธมาตี"!
- ฝ่าบาททรงปรีชานัก - ใช่.
แบ่งกำลังให้องค์ชายทั้งสองเท่า ๆ กัน!
บัลลา, บาฮู.
นี่คือโอกาสที่จะตอบแทน แผ่นดินเกิดมาตุภูมิ ของเจ้าแล้ว!
จงแบกรับภาระนี้ไว้
มหิธมาตี จงเจริญ! - มหิธมาตี จงเจริญ!
เสด็จลุงของฝ่าบาทไม่เป็นธรรม
เขาจ่ายสรรพาวุธให้ทหาร เพียงแค่ทำลายป้อมเท่านั้น
เราจะใช้อะไรต่อสู้ ในสมรภูมิที่เปิดเช่นนี้?
เครื่องยิงธนู และดาบราชรถ,
ล้วนเป็นของฝ่ายบัลลาลาเทวะ!
ท่านควรคัดค้านเรื่องนี้, บาฮู!
โอรสท่านจะต้องขึ้นเสวยราชย์มหิธมาตี
- อุบายอันแยบยลที่ใช้กับบาฮูบาลี! - อุบายอะไร?
ถ้าเขาไม่ได้กองทหาร และอาวุธตามต้องการ
เขาจะทำยังไงในสนามรบ วันพรุ่งนี้?
ข้าจะทำให้ผู้แข็งแกร่ง ยิ่งแกร่งขึ้นไปอีก
ไม่ใช่การโกง, แต่เป็นวิถีการปกครอง!
- เฮ้! นั่นใครน่ะ? - อภัยข้า, ฝ่าบาท!
องค์ชายเล็กขอให้เราถอนกระโจม
แล้วนำมันไปให้เขา
(บทสวด ภาษาสันสกฤต)
(Sanskrit chants)
(บทสวด ภาษาสันสกฤต)
(Sanskrit chants)
แสดงการเคารพ, บัลลาลาเทวะ!
(บทสวด ภาษาสันสกฤต)
(Sanskrit chants)
(บทสวด ภาษาสันสกฤต)
- อยู่ยงคงกระพัน! - อยู่ยงคงกระพัน!
แสดงการเคารพ, บาฮูบาลี!
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
บาอู, นี่เป็นการบวงสรวง เทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์.
หากท่านไม่ทำการบูชายัญสัตว์พลี
- ทหารจะคิดว่า มันเป็นลางร้าย - ใช่, ฝ่าบาท!
หากท่านไม่ยอมบวงสรวง
เทพเจ้าจะโกรธเคือง
ทำไมต้องดับกระหายเทพเจ้าด้วย...
เลือดของสัตว์ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ในเมื่อเลือดของข้าสามารถใช้แทนได้?
- มหิธมาตี จงเจริญ! - มหิธมาตี จงเจริญ!
มหิธมาตี จงเจริญ! มหิธมาตี จงเจริญ!
ในนามมหิธมาตี! ผู้ทรงอภัยและเมตตากรุณา!
นี่เป็นโอกาสสุดท้าย
จงวางอาวุธและถอยกลับไป เราจะไว้ชีวิตพวกเจ้า
ข้าก็ได้ยินมาว่า เจ้าสัญญาบุตรเจ้าทั้งสอง
ใครที่ฆ่าข้าได้ จะได้เป็นกษัตริย์
และหากเขาตายด้วยมือข้า?
ข้าก็คือผู้พิชิตเจ้า และอาณาจักรของพวกเจ้า
และข้าจะมีลูกกับเจ้า
เจ้าก็สามารถทำให้เขาเป็นกษัตริย์!
ข้าต้องการจับมันเป็น ๆ
จับมันมาเป็น ๆ ถึงแม้ว่ามือและเท้าของมัน
จะถูกตัดออก และนอนจมอยู่ในกองเลือดก็ตาม
เมื่ออีแร้งจิกดวงตา เพื่อฉลองในความกล้าของมัน
มันก็ควรจับมาเป็น ๆ
กัตตาปา! ฝ่าพระบาท!
เป่าสังข์เปิดการยุทธ์
เตรียมพร้อม
บรรจุกระสุน
ยิง!
ฟังคำสั่ง บาฮูบาลี!
เตรียมพร้อม!
แบกอาวุธ
บุก!
- เก่งจริง ๆ, บาฮูบาลี! - ทำดีมาก
ทหาร บุก
บุก!
ตั้งแนว! ตั้งแนวไว้!
กองทหารดาบ, เคลื่อนไปข้างหน้า!
เตรียมเปิดกลยุทธ์ตรีศูล!
หยุด.
บัลลาลาเทวะ!
องค์ชาย?
- องค์ชาย! - ทหาร!
ยึดแนวไว้!
ยึดแนวประจำตัว! ยึดไว้!
กำแพงของเราฉีกเป็นผ้าขี้ริ้วแล้ว
ธงมหิธมาตีตกพื้น มันชักธงศัตรูขึ้นแล้ว...
นี่เป็นครั้งแรก!
พวกเราตายแน่ ๆ, ตาย!
ตาย! ตาย!
ตายแน่!
ตาย!
ทหารข้า!
ความตายคืออะไร?
การคิดว่าศัตรูเหนือกว่า
ที่เราจะพิชิตได้, นั่นคือความตาย!
ความขี้ขลาดกลางสนามรบ, นั่นคือความตาย!
พวกคนเถื่อนที่ทำร้ายแม่เรา และมันยังคงมีชีวิตอยู่
มิควรหรือที่เรา จัดตัดหัวของพวกมัน มากองแทบเท้า
เราจะหันหน้าประจัญพวกมัน, และนั่นคือความตาย!
ข้าจะบุกตะลุยเพื่อทำลายความตายนั่น!
ไม่มีคนชั่วหน้าไหนจะทำร้ายแม่ข้า หรือแผ่นดินแม่ของข้า
ข้าจะฉีกร่างมันเป็นชิ้น ๆ และทำสงครามหลั่งเลือดกับพวกมัน!
ใครจะไปตายกับข้าบ้าง?
ข้า!
- ใครจะไปตายกับข้าบ้าง? - ข้า!
- ใครจะกำราบความตาย และมีชีวิตอยู่ต่อไป? - ข้า!
ข้า!
มหิธมาตี จงเจริญ!
เคลื่อนราชรถดาบ!
ข้าอยากให้มันมีลมหายใจ ตอนที่อีแร้งจิกดวงตามัน
ฉลองความโอหังของมัน
แขนขาของมันถูกตัดออก นอนจมกองเลือด!
ลูกข้า!
บัลลาลาเทวะ! บัลลาลาเทวะ!
ลูกข้า!
ลูกที่แสนฉลาดของข้าฆ่ากาลาเกยา และมีชัยในสงคราม!
กษัตริย์องค์ต่อไป, บัลลาลาเทวะ!
บัลลาลาเทวะ จงเจริญ! บัลลาลาเทวะ จงเจริญ!
ความกล้าหาญของบัลลาลาเทวะ จะเป็นตำนานในมหิธมาตี
ไปสู่คนรุ่นต่อ ๆ ไป!
ตำนานแห่งชัยชนะ จะถูกเล่าขานในวัด และในโบสถ์
วันนี้, ข้าขอประกาศให้บุตรชายข้า "บัลลาลาเทวะ"
เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด แห่งมหิธมาตี!
ข้าขอประกาศให้ "บาฮูบาลี" เป็นกษัตริย์ปกครองมหิธมาตี!
สีวากามี, ทำไมเจ้าตัดสินเช่นนี้?
ลูกข้า, ลูกของเรา, เป็นคนฆ่าหัวหน้าเผ่ากาลาเกยา!
เจ้าก็เห็นด้วยตาของเจ้า!
เขาต้องเป็นกษัตริย์! เขาคนเดียว!
การเป็นกษัตริย์ ไม่สามารถประเมินได้...
จากจำนวนศัตรูที่เขาฆ่า
แต่จากประชาชนที่เขาได้ช่วยชีวิตไว้
ในระหว่างสงคราม
บัลลาลาเทวะ พุ่งเป้าแต่เรื่องของศัตรู
บาฮูบาลี, ในขณะฆ่าศัตรู
ยังคอยปกป้องคนของเขา
นั่นคือความแตกต่าง ระหว่างทหารกับกษัตริย์
หากใครฆ่าศัตรูได้ 100 คน เขาคือนักรบผู้ยิ่งใหญ่
แต่หากใครช่วยชีวิตได้เพียงคนเดียว, เขาคือพระเจ้า
ดังนั้น, การรักษาชีวิตผู้บริสุทธิ์
คือคุณสมบัติของผู้ปกครอง?
บาฮูบาลีจะขึ้นครองมงกุฎกษัตริย์
แห่งนครมหิธมาตี หลังจากได้ดู ฤกษ์งามยามดีแล้ว
นี่คือคำข้า และวาจาข้าคือกฎ!
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
- บาฮูบาลี! บาฮูบาลี! - บาฮูบาลี!
บาฮูบาลี! บาฮูบาลี!
อมาเร็นทรา บาฮูบาลี!
ทรงพระเจริญ!
อมาเร็นทรา บาฮูบาลี!
ทรงพระเจริญ!
ศิวะของข้าเป็นโอรสกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่!
พวกเราดีใจนัก ที่ได้ฟังเรื่องราวของเขา
ฉันหวังว่าจะได้เห็น บุรุษผู้ยิ่งใหญ่สักครั้ง!
ไม่มีเขาอีกแล้ว
ไม่มีเหนือหัวผู้ยิ่งใหญ่ อีกต่อไปแล้ว!
ท่านพูดว่าไม่มีศัตรูหน้าไหน เข้าใกล้ตัวเขาได้..
ท่านพูดว่าแม้แต่อาวุธยังกลัว ที่จะสัมผัสผิวหนังของเขา?
นักรบที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ จะตายได้อย่างไรกัน?
มันสาหัสยิ่งกว่า คมหอกหรือคมดาบ
ที่แทงไปที่หลัง, มหินทรา
ใคร? ใครทำ?
คนทรยศคนนั้น...
คือข้าเอง!
Golden dreams and great heartache.
Churn in the depth of the soul of this river called life.
When great mountains lay in its path.
It cuts deep gorges through the rock to keep flowing!
This unstoppable, inexhaustible river called life.
It is called the river of life.